ربيع بن أحمد الأخويني البخاري

709

هداية المتعلمين في الطب ( فارسى )

كبا دانه كوفته بوذ ( f . 565 ) و نار « 1 » ترش بايذ و جهد بايذ كردن بتطفيت كى اين بيمارى زوذ بفروزذ و بدق باز كردذ يا بقاوسوس . و علامات غب لازمه آن بوذ [ كى ] « 2 » كفته بوذم « 3 » كه « 3 » اندرو زفان سياه شوذ و آن سخت بذ بوذ ، و بوذ « 4 » كه زفان سبيذ بوذ و « 5 » درشت « 6 » و اين سليم‌تر بوذ ، و كر « 7 » زفان زرد بوذ ميان « 8 » هر دو بوذ ، و « 9 » علامات غبّ الدايره همه « 9 » اينجا بوذ مكر لرزه ، و علاج هر دو يكى بوذ و لكن بغب الدايمه « 10 » دمى بيشتر بايذ داشتن « 10 » جنانك بقاوسوس « 11 » ياذ كردم ، و همه عنايت بجكر بايذ كردن جنانك بقاوسوس بدل بايذ كردن ، دايم صندل و كلاب و كافور بر جكر نهذ و هر شبى آب خرماء هندو و شكر دهذ « 12 » و هر سحركاهى قرص كافور « 13 » بايذ و سكنكبين « 13 » و بوقت آفتاب برآمدن كشكاب و روغن باذام و شكّر بايذ وز سبس « 14 » اين به دو ساعت يا بسه ساعت غذا بايذش ، باز « 15 » همه روز « 15 » آب ميوها تر جن خيار و خيار باذرنك و آب خربزه « 16 » و كدو ، و كر بتواند كشك‌آب دوبار خورذ به روزى ، و من داذه‌ام بدين بيمارى « 17 » هر روزى بوذ كه بانزده من كشك‌آب داذم يكى را ، و لكن اين كس اندر ساعت كميز كردى بخويشتن « 18 » و هوش نداشتى ، و جن تب غب الدايره را بدين‌سان علاج كنى بيش از جهار روز نيايذ و كر بكدرذ بيش از هفت روز نيايذ و كر « 7 » ازين بكدرذ او غب خالص نبوذ و من علاج او جذاكانه ياذ كنم بباب ديكر ، و اندرين غبّ الدايمه از آب سرد باز نبايذ داشتن « 19 » وز آب كشك « 19 » و سكنكبين ساذه

--> ( 1 ) - ب ه : افزوده . دان ، صح ( 2 ) - از « ف » و « ب ه » افزوده شد ( 3 - 3 ) - ف : و ( 4 ) - ف : « و بوذ » ندارد ( 5 ) - ب ه : و لكن ( 6 ) - ب ه : بود ( 7 ) - ف : و اكر ( 8 ) - ب ه : اين ( 9 - 9 ) - ف : همه علامات غب الدايره ( 10 - 10 ) - ف : دم بيشتر بايذ داشتن م : بيشتر دم بايذ داشتن ( 11 ) - ب ه : و حمى المحرقه ، صح ( 12 ) - ف : دهند ( 13 - 13 ) - ف : و سكنكبين بايذ ( 14 ) - ف : و از پس ( 15 - 15 ) - ف : به همه روزكار ( 16 ) - ف : اب خربز ب ه : افزوده . هندى ( 17 ) - ب ه : ظ . تيز ( 18 ) - ف : افزوده . اندر ( 19 - 19 ) - ف : و از كشكاب